شمارهٔ ۱۰۵
هوش مصنوعی: این شعر به این موضوع اشاره دارد که جهان به عدم و نیستی دچار است و ناراحتی از خوب و بد، بیفایده است. نویسنده بر این باور است که آنچه هنوز نیامده، نتیجهای ندارد و افسوس بر این است که آنچه گذشته، به کلی از بین رفته است.
چون هست جهان به نیستی آلوده استغم خوردن نیک و بد ازو بیهوده است
هوش مصنوعی: زیرا جهان به نیستی و نابودی دچار است، پس نگران بودن درباره نیک و بد آن، کار بیهودهای است.
هیهات که ناآمده را حاصل نیستافسوس که آنچ رفت چون نابوده است
هوش مصنوعی: هرگز نمیتوان به چیزی که هنوز نیامده دست یافت، حسرت آنچه که گذشته و از دست رفته است، بیهوده است.