شمارهٔ ۱۰۴
هوش مصنوعی: این ابیات به بیان ناپایداری و بی‌وفایی دنیا می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که دنیا همواره در حال تغییر است و هر لحظه ممکن است فرد دچار سردرگمی شود. او همچنین به این موضوع می‌پردازد که با وجود اینکه خدا دشمنی را تحت نظر دارد، اگر کسی دشمن حق نیست، چرا باید دوستی داشته باشد؟ به عبارتی دیگر، شاعر به بررسی روابط انسان‌ها و تناقضات موجود در آن‌ها می‌پردازد.
دنیا که جوی وفا ندارد در پوستهر لحظه هزار مغز سرگشتهٔ اوست
هوش مصنوعی: دنیا به هیچ وجه قابل اعتماد نیست و در هر لحظه از آن، هزاران تجربۀ ناگاه و ناپایدار نهفته است.
چندین که خدای دشمنش می داردگر دشمن حق نئی چرا داری دوست
هوش مصنوعی: اگر خداوند به دشمنانش هم جلب لطف و کرم دارد، پس چرا تو که حق را بر نمیتابی، دوست را قبول میکنی؟