شمارهٔ ۱۰۳
هوش مصنوعی: این شعر اشاره به ناپایداری و بی‌ثباتی زندگی دارد. شاعر بیان می‌کند که چه در خوشی و چه در غم، وقتی تلاش و همت او به دو دنیا نمی‌رسد، هیچ چیز برایش مهم نیست؛ نه خانقاه و نه مکان‌های دیگر. به عبارتی، عواطف و موقعیت‌های زندگی در برابر اراده و تلاش او بی‌معنا به نظر می‌رسند.
ما را چه پلاس و چه طراز اکسونچه عیش و نشاط و چه غم گوناگون
هوش مصنوعی: ما چه به لباس و زرق و برق اهمیت میدهیم، چه لحظات خوشی داشته باشیم و چه در اندوه و غم فرو برویم.
چون همّت من فرونیاید به دو کونچه خانقه جنینه ما را و چه تون
هوش مصنوعی: وقتی تلاش و اراده من به عالم مادیت نرسد، چه فایده دارد که خانقاه یا مکانی برای عبادت داشته باشم و چه اهمیتی دارد که در جایی باشم؟