شمارهٔ ۱۱۰
هوش مصنوعی: این ابیات به نوعی بیانگر واقعیت زندگی است. شاعر می‌گوید که انسان می‌تواند در زندگی به هر حالتی باشد، چه در اندوه و چه در شادی. دنیا مانند مسافرخانه‌ای است که نهایتاً باید از آن عبور کرد و به سرنوشت نهایی رسید. به طور کلی، زندگی موقتی است و همه باید روزی به مسیری دیگر بروند.
خواهی به زمین نشین و خواهی به بساطخواهی به غمش گذار و خواهی به نشاط
هوش مصنوعی: اگر بخواهی میتوانی در زمین نشینی و اگر بخواهی میتوانی به خوشی بپردازی؛ میتوانی در غم او بگذرانی و یا میتوانی در شادی به سر ببری.
دنیا همه منزل است مانند رباطآخر همه را گذاشت باید به صراط
هوش مصنوعی: دنیا مانند یک مرحله از سفر است، جایی که در نهایت همه باید به مسیری که مشخص شده، بروند.