تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۲۸

هر پیر که دل به عشرت و لهو سپردیا حرف سکون زتختهٔ لَهو ستُرد
او مرده بود حقیقتی از پی آنکروشن گردد چراغ چون خواهد مُرد