شمارهٔ ۱۲۷
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از بی‌احساسی و ناآرامی دل سخن می‌گوید و به این اشاره دارد که دل به‌دنبال آب و نان نیست چراکه حالتی پریشان و مشوش ندارد. همچنین، از پیرمردی یاد می‌کند که در گوشه‌ای آرام نشسته است و به یاد روزهای کودکی خود، با موهای سپید، احساس خوبی ندارد.
دل از پی آب و نان در آتش نبودچون حال پریشان و مشوش نبود
هوش مصنوعی: دل برای تأمین نیازهای زندگی، در هیاهوی آتش و چالشها نیست؛ زیرا حالتی آشفته و مغموم ندارد.
پیرانه به کنجی به سکونت بنشینکز موی سپید کودکی خوش نبود
هوش مصنوعی: سالمند در گوشه‌ای آرام بگیرد، زیرا موهای سپیدش برای کودکی خوشایند نیست.