شمارهٔ ۱۲۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از افسوس و پشیمانی خود سخن می‌گوید که عمرش را بیهوده گذرانده و در این مسیر دچار گناهان و ناکامی‌ها شده است. او از لقمه حرام و نفس آلوده یاد می‌کند و نگران این است که کارهایی که انجام داده، باعث پشیمانی او شده است. در نهایت، از قدرت کارهایی که هنوز انجام نداده، ابراز ناامیدی می‌کند.
افسوس که عمر رفت بر بیهودههم لقمه حرام هم نفس آلوده
هوش مصنوعی: متأسفانه، عمر انسان بیهوده سپری شد و در این مدت هم لقمههای حرام تناول کرد و هم نفسش آلوده بود.
فرمودهٔ ناکرده پشیمانم کردهیهات زکرده های نافرموده
هوش مصنوعی: من از کارهایی که نکردم و نداشتهام، پشیمان شدهام. اما نمیتوانم به کارهایی که انجام دادهام و اشتباهاتم، افسوس بخورم.