تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳۰

هر زخم که بر سینهٔ غمناک آیداز تیغ زبانِ نفس ناپاک آید
آب سخن است آنک بدو دل شوینددل پاک بود اگر سخن پاک آید