تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۲

هر چند که هست خار همپایهٔ گلشاید که بود همیشه همسایهٔ گل
یک سال برای آن بود دایهٔ گلکآسوده بود دو روز در سایهٔ گل