شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: این شعر به بیان عمق و اهمیت عشق می‌پردازد. می‌گوید که عشق تو تمام دین و دنیای ماست و حتی اگر چیزی نداشته باشیم، عشق تو کافیست. در عشق تو، هر فقیر می‌تواند به مقام سلطانی برسد و برعکس، کسی که از عشق تو بی‌خبر باشد، هرچقدر هم دارای مقام باشد، همچنان بی‌ارزش است.
عشق تو همه دینی و دنیاوی ماستدر عشق تو گر هیچ نداریم رواست
هوش مصنوعی: عشق تو تمام زندگی و باورهای ما را تشکیل میدهد؛ اگر حتی چیزی نداشته باشیم، باز هم در عشق تو کافی است.
در عشق تو هر گدای سلطان باشدسلطان که ندارد غم عشق تو گداست
هوش مصنوعی: در عشق تو، هر فردی که حتی بیپول و بیاحترام باشد، به مانند یک پادشاه به حساب میآید. به این معنا که کسی که در عشق تو غم و درد ندارد، حتی اگر مقام و ثروتی نداشته باشد، در حقیقت همچون یک گدای واقعی است.