تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۷

هر دل که در او نور محبّت بسرشتخواه اهل سجاده گیر و خواه اهل کنشت
در دفتر عشق هر که را نام نبشتآزاد زدوزخ است و فارغ زبهشت