تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۸

در عشق تو دل را نظری افتاده استوز هجر تو جان را شرری افتاده است
عشق تو که تاج سر سلطانان استدر دست چو مادر پدری افتاده است