تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۳

گر عشق زهر بدی ندوزد دهنتاز گفتن عشق برفروزد دهنت
زاوّل تو دهان خود به هفت آب بشویتا زآتش قهر او نسوزد دهنت