تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۱

عشّاق دمی زقید هجران نرهندتا کام به زیر گام خود در ننهند
گر عاشق مایی زسر خود برخیزکانجا به گزاف جه به کس می ندهند