شمارهٔ ۸۴
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از شدت عشق و احساسات خود سخن می‌گوید. او اشاره دارد که در گذشته ناله‌هایی از عشق و اندوه داشت، اما اکنون عشقش بیشتر شده و آن ناله‌ها به کمترین حد رسیده است. او می‌گوید که مانند آتش که دودش به مرور کم می‌شود، حالا عشقش در درونش شدت گرفته و ناله‌هایش کاهش یافته است.
زاول که مرا عشق نگارم بُر بودهمسایهٔ من زنالهٔ من نغنود
هوش مصنوعی: عشق محبوبم برای من همچون سرگذشتم است و همسایه من از ناله‌ها و غمهای من آگاهی دارد.
و اکنون کم شد ناله و عشقم افزودآتش که همه گرفت کم گردد دود
هوش مصنوعی: اکنون صدای نالهام کمتر شده، اما عشق من به شدت بیشتر شده و آتش عشق من را فرا گرفته است، بهطوری که اگر بخواهد کم شود، دود آن زیادتر خواهد شد.