شمارهٔ ۸۵
هوش مصنوعی: این بیت نشاندهنده حسرت و افسوس شاعر است از اینکه عمرش صرف گفتوگو و سخنوری شده و نتوانسته است به واقعیت عشق و وصال برسد. او میگوید که در این مدت، بیشتر از یک هوس و گفتوگوی ساده چیزی نصیبش نشده است.
افسوس که عمر رفت در گفت و شنیدوز نور وصال پرتوی نیست پدید
هوش مصنوعی: متأسفانه عمر ما در گفت و گوهای بیهوده سپری شد و از نور عشق و پیوند، هیچ نشانی به وجود نیامد.
از عشق و حدیث عشق گویی ما رابیش از هوسی و گفت و گویی نرسید
هوش مصنوعی: در مورد عشق و داستانهای آن، بیشتر از یک هوس و صحبتهای ساده به ما نرسیده است.