شمارهٔ ۸۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و ارتباط عاطفی خود با معشوق صحبت می‌کند. او به حالت غم و اندوه ناشی از ملامت و تیرهای سرزنش اشاره می‌کند، اما در عین حال از لحظه‌ای که با یار خود به وصال می‌رسد، شاداب و خوشحال است. در انتها، بر این موضوع تأکید می‌کند که لحظه‌های زیبای عشق او را از غم‌های فردا دور می‌کند.
با عشق تو چون فتاده ما را سروکارگو بر سر ما تیر ملامت می بار
هوش مصنوعی: محبت تو، ما را در وضعیت دشواری قرار داده است. تو به ما بگو که چگونه با این حال روبرو شویم، چرا که سرمون پر از انتقادات و سرزنشهاست.
دست من و دامن تو امشب تا روزامشب من [و] وصل یار و فردا سر[و] دار
هوش مصنوعی: دست من در دامن توست و تا پایان امشب به وصال یار خواهیم رسید، اما فردا ممکن است گرفتار شویم.