تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۸۹

ای دل بر یار گر نمی یابی بارپادار وزو تو سر مگردان زنهار
کاندر ره عشق چون ثباتت باشدناچار به مقصود رسی آخر کار