تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۹۰

عشق تو کزو رمند مردان چون شیرمردی ورزد زجان خود آمده سیر
من خود دانم که نیستم مرد تو لیکبیچاره نوازی توَم کرد دلیر