شمارهٔ ۱۴۵
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به عشق و جذابیت معشوق اشاره میکند. او با نگاهی دزدیده به معشوق، جان و دلش را فدای او میکند. شاعر بر این باور است که کسی که زیبایی معشوق را ببیند، بیتردید مجنون و عاشق او خواهد شد.
کردم نظری به سوی او دزدیدهنادیده ستد جان و دلم را دیده
هوش مصنوعی: به او نگاهی انداختم، بیآنکه خودش متوجه شود، و بیآنکه او را دیده باشم، جان و دلم را از من گرفت.
مسکین باشد کسی که بیند رویشوانگه نشود زعشق او شوریده
هوش مصنوعی: کسی که چهره محبوبش را ببیند و تحت تأثیر عشق او مجنون نشود، واقعاً بیچاره است.