شمارهٔ ۱۵۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به کسی اشاره می‌کند که در شب تاریک همچون مونس و همراه است، اما خود را لاغر و ضعیف توصیف می‌کند. او بیان می‌کند که این شخص عاشق نیست و از عشق دور است، و نهایتاً می‌پرسد که آیا او قیمت و ارزش عاشقان را می‌داند، در حالی که چنین نیست. این شعر به نداشتن درک کافی از عشق و حال عاشقان اشاره دارد.
تو مونس آن شبان تاریک نئیلاغر شده همچو موی باریک نئی
هوش مصنوعی: تو همراه و همدم آن شبانِ غمگینی که حالا ضعیف و نزار شده است، مانند موی نازکی نیستی.
عاشق نئی و به عشق نزدیک نئیتو قیمت عاشقان چه دانی که نئی
هوش مصنوعی: عاشق نیستی و به عشق هم نزدیک نیستی، پس نمیدانی که ارزش عاشقان چیست.