تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۷۰

آن عیش نباشد که بود بربستهدارد نفسی خوش، نفسی دل خسته
ای بی خبر از عشق بیا تا بینیعیشی ز ازل تا به ابد پیوسته