شمارهٔ ۱۷۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به رابطه عمیق میان روح و بدن اشاره میکند. او بیان میکند که روحش به تن محبوبش وابسته است و این تن، همانند یک مسکن برای روح است. همچنین میگوید که زیبایی ظاهری محبوب فقط یک نماد است و حقیقت عمیقتر از آن وجود دارد.
آن شاهد معنوی که جانم تن اوستجان در تن من زصورت روشن اوست
هوش مصنوعی: آن معشوقی که برای من مانند جان است، سبب زندگی و وجود من است و زیبایی و روشنایی او در وجود من جلوهگر است.
این روی نکو که شاهدش می خوانندآن شاهد نیست لیک این مسکن اوست
هوش مصنوعی: این چهره زیبا که به عنوان معشوق شناخته میشود، در واقع آن معشوق نیست، اما اینجا مکان اوست.