تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۷۹

دانی که مرا با تو به گاه و بی گاهجز با تو ندارم از چپ و راست نگاه
شاه تو مه است و شاهدان آب وی انددر آب توان دید یقین سایهٔ ماه