شمارهٔ ۱۸۷
هوش مصنوعی: در این بیت، گفته می‌شود که عده‌ای از نادانی خود به گمان اینکه چهره زیبای ماه را دارند، به خود می‌بالند. اما در واقع ماه از شرم و خجالت کم‌رو شده و به این نتیجه می‌رسد که نمی‌تواند با زیبایی آنها مقایسه شود. این بیان کنایه‌ای است از خودپسندی و عدم درک درست از واقعیت.
گفتند جماعتی زبس نادانیبا ماه که رخسارهٔ او را مانی
هوش مصنوعی: گروهی از روی نادانی گفتند که ماه به خاطر چهرهی زیبا و روشنش مانی دارد.
در حال مَه از شرم فرو رفت خجلیعنی که مرا نباشد آن پیشانی
هوش مصنوعی: در دل شب و در زیر نور مهتاب، شرم و حیا سبب شده است که من به عقب بروم و نتوانم به جلو بیایم، چون در دل من نمیجایند و باعث خجالت من میشوند.