شمارهٔ ۲۰۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر بیان می‌کند که فراتر از مذهب و باورها، به عشق و زیبایی معشوقش می‌اندیشد. او به رابطه‌اش با معشوق اهمیت می‌دهد و نیش و نوش این عشق را بخشی از زندگی خود می‌داند. در واقع، به خاطر عشقش به معشوق، از هر درد و رنجی که ناشی از آن باشد گذر می‌کند و به نوازش و زیبایی او توجه دارد.
پیش سخن و مذهب و کیشت میرمپیش لب و چشم نوش و نیشت میرم
هوش مصنوعی: قبل از هر چیز و هر مذهبی، به عشق تو میروم و برای چشمان و لبهایت آمادهام.
چون زندگی جان من از نیش تو استمن چون میرم به نوش نیشت میرم
هوش مصنوعی: وقتی که زندگی من به نیش تو بستگی دارد، من همچنان به سمت نوش تو میروم، حتی اگر این نیش باعث درد و رنج من باشد.