شمارهٔ ۲۰۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر بیان میکند که پیش از ورود معشوق، از همه چیز دل میکند و پس از او، دنیا را نخواهد پذیرفت. او به عشق معشوق زنده است و به خاطر او آماده است هر چیزی را ترک کند. در حقیقت، عشق او به معشوق باعث میشود که زندگیاش معنا پیدا کند.
پیش از تو دل از جان و جهان برگیرمبعد از تو جهان را به جوی نپذیرم
هوش مصنوعی: قبل از اینکه تو بیایی، از تمام دنیا و زندگی ام دل می کنم، اما بعد از تو هیچ چیز در این جهان برایم اهمیت نخواهد داشت.
من زنده بدان شدم که پیشت میرممن چون [رَوم] از پست که پیشت میرم
هوش مصنوعی: من به خاطر تو زندهام و به سوی تو میروم، چون رومی که به خاطر محبوبش قدم به پیش میگذارد.