شمارهٔ ۲۱۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به تأثیر عمیق عشق و یاد محبوب بر روح و زندگی‌اش اشاره می‌کند. باد را که نماد تازگی و زندگی است، به خاطر یاد معشوق آزاد و پر از احساس می‌داند. همچنین، او می‌گوید که تا زمانی که بوی محبوب در وجودش است، نگرانی از زوال و نابودی ندارد و خیال محبوب، همیشه در خواب‌هایش حضور دارد.
باد تو به هر صبوح مفتوح من استدر هر خوابی خیال تو روح من است
هوش مصنوعی: نسیم تو در هر صبح بر من گشوده است و در هر خواب، تصویر تو جان من را پر کرده است.
ممکن نبود جان مرا بیم زوالتا بوی تو در مشام مجروح من است
هوش مصنوعی: نمیتوانستم نگران از دست رفتن جانم باشم، زیرا بوی تو همچنان در خاطرم باقی مانده و به روح مجروح من آرامش میدهد.