شمارهٔ ۲۲۸
هوش مصنوعی: این اشعار به بیان احساس عمیق عشق و درد ناشی از دوری معشوق می‌پردازد. شاعر می‌گوید از لحظه‌ای که به چهره معشوق نگاه کرده، هر شب با غم او اشک ریخته و زندگی بدون او را ناممکن می‌داند. او از معشوق می‌خواهد که به سرعت بیاید، زیرا دل و جان او بدون وجودش نمی‌توانند زنده بمانند.
زان روز که چشم من به رویت نگریستنگذشت شبی که از غمت خون نگریست
هوش مصنوعی: از آن روزی که چشمم به چهرهات افتاد، هیچ شبی نگذشت که از غم تو اشک نریزم.
بشتاب که دل بی تو نمی داند زیستدریاب که جان بی تو نمی داند زیست
هوش مصنوعی: بشتاب و به من ملحق شو، زیرا دل من بدون تو نمیتواند زندگی کند. درک کن که وجودم بدون تو معنایی ندارد و نمیتواند ادامه یابد.