شمارهٔ ۲۲۷
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر احساس ناامیدی و بی‌پناهی شاعر در عشق هستند. او می‌گوید که به دلیل شدت احساساتش، هیچ نظم و سامان خاصی در دلش وجود ندارد و این حالتی که دچار آن است پایانی در پیش ندارد. شاعر از درد دلش می‌گوید و می‌افزاید که تنها راه علاج این درد، وصال و دیدار معشوق است.
سودای تو را خود سر و سامانی نیستوین حادثه را پدید پایانی نیست
هوش مصنوعی: عشق و آرزوی تو باعث میشود که هیچ کنترلی بر زندگیام نداشته باشم و این ماجرا هیچ وقت به پایان نخواهد رسید.
قصّه چه کنم درد دل ریش مراجز وصل تو دوست هیچ درمانی نیست
هوش مصنوعی: درد دل من را چه کار کنم؟ جز این که به تو بپیوندم، هیچ درمانی برای زخم دلم وجود ندارد.