شمارهٔ ۲۳۰
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر بیان میکند که چون معشوقش امروز مهمانش است، دل و جانش را به او میبخشد. او احساس امنیت میکند و از خطرات دل نگران نیست، زیرا زمان جانافشانی و ابراز عشق فر رسیده است.
امروز که یار من مرا مهمان استبخشیدن جان و دل مرا پیمان است
هوش مصنوعی: امروز که محبوبم من را دعوت کرده، برای من طبیعی است که جان و دل خود را به او هدیه دهم.
دل را خطری نیست، سخن در جان استجان افشانم که وقت جان افشان است
هوش مصنوعی: دل نگران نیست، زیرا حرفی در روح وجود دارد. جانم را به نمایش میگذارم چون زمان ابراز احساسات و جانفشانی فرا رسیده است.