تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۴۳

شمع ارچه زآتش همه تن پر نور استپیوسته به رنگ عاشق مهجور است
مانندهٔ فرهاد به غم می سوزدمسکین مگر از صحبت شیرین دور است