تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۴۲

تا مهر تو در سینه نهان است مراسیلاب زدیدگان روان است مرا
در هجر تو ای قبلهٔ جان و دل مناین تیر قدم همچو کمان است مرا