شمارهٔ ۲۴۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از شادی خود در زمان وصال معشوق صحبت می‌کند و به احساس آزادی که از رنج هوس به دست آورده اشاره دارد. او همچنین به این نکته می‌پردازد که جدایی از محبوب می‌تواند خوشی‌هایش را نابود کند و در نهایت، فراق معشوق را به عنوان جزء مهمی از زندگی‌اش می‌بیند.
روزی دو سه از وصل تو بودم دلشادوز بند هوس شبی دو، دل گشت آزاد
هوش مصنوعی: مدتی از بودن با تو خوشحال و راضی بودم و سپس در یک شب توانستم از بندهای خواستهها و آرزوهایم رها شوم و آزادانه زندگی کنم.
خواهد که دهد فراق، عیشم بر بادآری که فراق تو به روز من باد
هوش مصنوعی: میخواهد که جداییات، شادیام را از بین ببرد؛ چراکه جدایی تو، روزهایم را نابود می‌کند.