تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۷۳

گفتم که مگر تخم هوس کاشتنی استمعلومم شد که جمله بگذاشتنی است
بگذاشتنِی است ملک عالم یکسرالّا عزّت که آن نگه داشتنی است