شمارهٔ ۲۷۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از عشق و احساسات قلبی خود سخن می‌گوید. او به محبوب خود اشاره می‌کند که قلبش منزلگاه اوست و با شجاعت او را در دل خود مشاهده کرده است. ابتدا تصور می‌کرد که محبوبش مانند طلا خالص است، اما زمانی که او را در محک دل آزمایش کرد، فهمید که واقعاً چنان است.
آن یار که منزلگه او قلب آمدمردانه بدیدمش که در قلب آمد
هوش مصنوعی: آن دوست که محل آرامشش دل است، من او را به صورت واقعی در قلب خود دیدم.
پنداشتمش که هست چون زر بعیارچون بر محک دل زدمش قلب آمد
هوش مصنوعی: من او را مانند طلا گرانبها تصور میکردم، اما وقتی که به محک دل آزمایشش کردم، متوجه شدم که قلبش چیز دیگری است.