شمارهٔ ۲۷۶
هوش مصنوعی: این اشعار بیانگر حسرت و اندوه شاعر از گذر زمان و از دست رفتن دوستی است که دیگر نمیتوان به آن تکیه کرد. او به دنبال لحظات خوب و وفاداری در زندگیاش میگردد، اما متوجه میشود که یا وفا و دوستی وجود ندارد یا اگر هم بوده، دیگر نمانده است.
دردا که زعمر مایهٔ سود نماندیک دوست کزو دلی بیاسود نماند
هوش مصنوعی: ای کاش که از عمر چیزی باقی نمانده که بتوان از دوستی که دل را آرام میکند، بهره برد.
در کیسهٔ ایّام بجُستیم بسییا نقد وفا نبود یا بود نماند
هوش مصنوعی: در گذر زمان، تلاش کردیم به چیزهایی ارزشمند دست پیدا کنیم، اما یا وفای واقعی وجود نداشت یا اگر هم بود، دوام نیاورد.