شمارهٔ ۲۸۳
هوش مصنوعی: این شعر به احساس ناامیدی و ناتوانی در برابر تغییرات و دوری عاطفی اشاره دارد. شاعر به زودی میگذرد و به رغم آشناییاش با معشوق، او هر روز بیشتر به بیگانگی میگراید و شاعر از این وضعیت احساس helplessness دارد.
چون باد زمن می گذری چه توان کردچون خاک رهم می سپری چه توان کرد
هوش مصنوعی: وقتی تو مانند باد از کنار من میگذری، چه کاری از من برمیآید؟ و وقتی مانند خاک در راه من قرار میگیری و میروی، چه میتوانم بکنم؟
هرچند که با تو آشنایی دارمهر روز تو بیگانه تری چه توان کرد
هوش مصنوعی: با اینکه هر روز با تو آشنا هستم، اما تو هر روز بیشتر از من دور میشوی. چه کاری از دست من برمیآید؟