شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از توجه و وابستگی مردم به عمل و ظواهر دینی صحبت می‌کند. او می‌گوید که اگر مردم به عمل خود مشغولند و از حقیقت دور شده‌اند، باید به درون خود نگاه کنند و بفهمند که در واقع به چه چیزی اهمیت می‌دهند. شاعر به نوعی از اعتقادات و مذهب‌های مختلف انتقاد می‌کند و به این نکته اشاره می‌کند که او خود را در مرکز این جهان می‌بیند و بر این باور است که حقیقت اصلی فراتر از ظواهر است.
گر بر عملند خلق اگر معزولنددر می نگرم جمله بدو مشغولند
هوش مصنوعی: اگر مردم در کارها مشغولند و از مقام خود رانده شده‌اند، من به شراب مینگرم و میبینم که همه به آن مشغولند.
آن مذهب تست به گزینی کردنزینجا که منم جمله جهان مقبولند
هوش مصنوعی: این سخن به معنای این است که در اینجا من حضور دارم و همه به نوعی مورد قبول و پذیرفته شده‌اند. بنابراین، انتخاب کردن یک مذهب یا عقیده باید با توجه به شرایط و وضعیتی که در آن قرار داریم، صورت گیرد.