شمارهٔ ۴۵
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به رابطه میان انسان‌ها و خدا اشاره می‌کند و می‌گوید که گرچه وجود خدا به چشم نمی‌آید، اما نعمت‌های او بر عاشقانش جاری است. همچنین حال شاعر و معشوقش را به داستان مورچه‌ای تشبیه کرده که پای ملخ را به سلیمان می‌آورد، به نوعی به تلاش و جستجوی عشق و معرفت اشاره دارد.
جان گرچه که نیست حضرتت را درخورددام کرمت شیفتگان را پرورد
هوش مصنوعی: هرچند که جان ما به حضورت نمیرسد، اما کرامت و لطف تو کسانی را که شیفتهات هستند، پرورش میدهد و به آنها زندگی میبخشد.
حال من و تو قصّهٔ آن مورچه ای ستکاو پای ملخ نزد سلیمان آورد
هوش مصنوعی: حالت من و تو شبیه داستانی است که در آن مورچه‌ای پای ملخی را به سلیمان آورد.