شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که انسان‌ها نمی‌توانند دیگران را به خوبی یا بدی وادار کنند؛ حتی پیامبران نیز در این زمینه محدودیت دارند. می‌توان بدی را از بین برد، اما نمی‌توان بدگویان را از بدگویی بازداشت. به بیان دیگر، انسان‌ها ذاتاً مختارند و نمی‌توان از آن‌ها انتظار داشت که به‌راحتی تغییر کنند.
آنچش نه از انبیا و از خود واداشتمردان به حیل نشاید از خود واداشت
هوش مصنوعی: چشمی که از انبیا به سوی مردان توجه یافته، نمیتواند به خودی خود آن‌ها را به نیرنگ و ترفند وادارد.
نابودن بد توان ولیکن نتوانبدگویان را زگفتن بد واداشت
هوش مصنوعی: از بین رفتن بدی آسان است، اما نمی‌توان بدگویان را از سخن گفتن در مورد بدیها بازداشت.