شمارهٔ ۳۰
هوش مصنوعی: این شعر به سرگردانی و ناتوانی انسان در تغییر سرنوشتش اشاره دارد. شاعر می‌گوید اگر سرنوشت تو این‌گونه است و از ابتدا چنین مقدر شده، تلاش و کوششی که برای تغییر آن می‌کنی بی‌فایده است. به نوعی دلسردی و پذیرش مقدر بودن زندگی را در این ابیات می‌توان دید.
ای دل چو نصیب تست سرگردانیاز طالع شوم خود چه سرگردانی
هوش مصنوعی: ای دل، اگر سرنوشت تو سرگردانی است، پس چه فایدهای دارد که به ناشناسی و بلاتکلیفی خود ادامه دهی؟
چون رزق تو این است کز اوّل دادندپس جهد تو هیچ است دلا نادانی
هوش مصنوعی: چون روزیات از ابتدا برایت مقدر شده است، پس تلاش تو در این زمینه بی‌فایده است، ای دل نادان.