شمارهٔ ۲۹
هوش مصنوعی: این ابیات به طمع و آسیب‌های آن اشاره دارند. شاعر می‌گوید که خود را به دام طمع نینداز و از آن فاصله بگیر، زیرا طمع تو را در بند می‌کند. تا زمانی که طمع هست، تو هم در بند هستی و اگر بر اثر طمع به مشکلاتی مبتلا شوی، رهایی از آن دشوار خواهد بود. خلاصه اینکه، باید از طمع دوری کرد تا به آزادی و رشد دست یافت.
خود را به طمع درین بلا افکندیبگسل زطمع تا تو درو پیوندی
هوش مصنوعی: خودت را به خاطر این مشکل به دردسر انداختهای. از طمع دست بردار تا بتوانی به آن پیوند بخوری و از آن جدا شوی.
تا هست طمع بدان که اندر بندیرستی تو چو دندان طمع برکندی
هوش مصنوعی: تا زمانی که به چیزی امیدوار هستی، در بند آن خواهی ماند، اما وقتی که آن امید را از دست بدهی، مثل دندانی که از لثه جدا شده، آزاد خواهی شد.