تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۸

گر با خردی تو چرخ را بنده مشودر پای طمع خوار و سرافکنده مشو
چون آتش تیز باش و چون آب روانچون خاک به هر باد پراکنده مشو