شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نادانی خود در شناخت معشوقه‌اش اشاره می‌کند. او می‌گوید که معشوقه در کنار او بوده و او از وجودش بی‌خبر بوده است. شاعر با تلاش به دنبال معشوقه‌اش می‌رود، اما متوجه می‌شود که خود فاصله و تفرقه، مانع از رسیدن به او بوده است و این را نمی‌دانسته.
معشوقه عیان بود نمی دانستمبا ما به میان بود نمی دانستم
هوش مصنوعی: معشوقه آشکار بود، اما من نمیدانستم که او با ما در ارتباط است.
گفتم به طلب مگر به جایی برسَمَخود تفرقه آن بود نمی دانستم
هوش مصنوعی: گفتم شاید با جستجو به هدفی برسم، اما خودم موجب جدایی و دوری شدم و نمیدانستم.