شمارهٔ ۳۷
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم هستی و شناخت اشاره دارد. شاعر می‌گوید تا زمانی که در وجود تو «ما» و «من» وجود دارد، از حقیقت کار خود آگاه نیستی. او توصیه می‌کند که این «ما» و «من» را در می و مستی گم کنی تا به درک بهتری از منبع وجود و هویت خود دست یابی. در نهایت، اشاره به این دارد که ریشه و سرچشمه وجود تو از کجاست.
تا در سر تو مایهٔ مایی و منی استآگه نشوی که مایهٔ کار تو چیست
هوش مصنوعی: تا زمانی که در وجود تو ما و من وجود دارد و از این موضوع آگاهی نداری، نمیتوانی بفهمی که اصل و رمز کار تو چه چیزی است.
مایی و منی در می و مستی گم کنتا دریابی که مایه ت از کیسهٔ کیست
هوش مصنوعی: خودت را در عالم شراب و مستی فراموش کن تا بپرسید که منبع وجودت از کجا و چر誰 است.