شمارهٔ ۵۱
هوش مصنوعی: این شعر به نقد خودپسندی و بدبینی انسان‌ها می‌پردازد. شاعر می‌گوید که اگر کسی دقت کند و دلش را باز کند، متوجه خواهد شد که در واقع همه انسان‌ها یکدیگر را می‌شناسند و هیچ‌کس خالی از عیب نیست. با خودخواهی و خودبینی، انسان‌ها نمی‌توانند خوبی‌های دیگران را ببینند.
از غایت خودپسندی و خودبینیعالم همه نیکند و تو شان بدبینی
هوش مصنوعی: به خاطر خودخواهی و خودبینیات، همه افراد را در نظر خود خوب میبینی، اما در واقعیت تو در نظر دیگران بدبین هستی.
کس نیست که کس نیست همه کس داندگر باز کنی دیدهٔ دل خودبینی
هوش مصنوعی: هیچ‌کس وجود ندارد که وجود نداشته باشد، همه چیز را میداند. اگر چشمان دل را باز کنی، خود را خواهی دید.