تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶۲

زین سان که تُوی دیده به خاک آکندهدشوار توان کرد تو را بیننده
بیدار شود خفته به یک بانگ ولیکمرده نشود به هیچ بانگی زنده