شمارهٔ ۱۰۳
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر یک احساس عمیق از ناامیدی و درد است. شاعر می‌گوید که مسائلی که برایش پیش آمده، تمام شادی‌های زندگی‌اش را از او گرفته و همه چیز برایش تلخ شده است. او احساس می‌کند که هر روز بارها و بارها به نوعی می‌میرد و رنج می‌کشد، چون با هر مشکل و درد جدیدی مواجه می‌شود.
سیلاب محن رونق عمرم همه بردشیرین همه تلخ گشت و صافی همه درد
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به نوعی حسرت و اندوه اشاره می‌کند. او می‌گوید که تمام لحظات زندگی‌اش پر از سختی و مشکلات بوده و شور و نشاطی که انتظارش را داشته، از بین رفته است. او اشاره می‌کند که خاطرات شیرینش به تلخی تبدیل شده و زندگی‌اش به یکباره دچار درد و رنج شده است.
آن کس که بمرد رست دردا که مراهر روز هزار بار می باید مرد
هوش مصنوعی: کسی که می‌میرد، رهایی مییابد. اما برای من، به طور روزانه هزار بار باید بمیری.