شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دل شکسته و کینه‌ای که دارد صحبت می‌کند. او می‌گوید که دلش به مهر و محبت نمی‌سوزد و فقط آتش کینه در آن شعله‌ور است. همچنین، اشاره می‌کند که ارتباطات و دوستی‌های قدیمی بر حال و روز او تأثیری ندارد و دلش در این وضعیت به کسی منت ندارد.
روزیت به مهر من نمی سوزد دلجز آتش کینه می نیفروزد دل
هوش مصنوعی: روزی که برای تو میآورم با مهری که دل من را به تو پیوند میزند، هرگز نمی‌سوزد؛ زیرا دل من جز با آتش کینه نمی‌سوزد.
خود صحبت و دوستی دیرینه مگیربر عاجزی منت نمی سوزد دل
هوش مصنوعی: با دیگران صحبت نکن و یاد دوستی‌های قدیمی را نداشته باش، زیرا دل انسان از ناتوانی و دلسوزی نمی‌سوزد.